مدیریت، اقتصاد و توسعه

     ¤- به نظر من اقدام دولت در توزیع رایگان ۳۰۰ هزار تن سیب زمینی، منطقی و قابل دفاع می باشد.  «مسعود ميرکاظمي» وزير بازرگاني در پاسخ به اينکه چرا سيب زميني‌هاي خريداري شده از کشاورزان به شکل رايگان و نامناسب توزيع شده است؟ گفت:« از آنجا كه توليد سيب زميني مازاد بر مصرف بوده ، اگر آن را به شکل رايگان توزيع نمي کرديم؛ مي‌ماند و فاسد مي‌شد.» استدلال کوتاه وزیر بازرگانی برای کسانی که با چنین معضلاتی آشنا هستند از عقلانیت کافی و وافی برخوردار بوده است.

     به خاطر دارم که در استان بوشهر، «خرما» به عنوان مهمترین محصول کشاورزی منطقه، آنقدر در انبارها منتظر می ماند تا محصول جدید از راه می رسید و صاحبان انبارها، ناگزیر از تخلیه و دور ریزی خرمای فاسد و ذخیره شده بودند. و چه بسا در سایر استانها نیز نظائر این موضوع فراوان دیده شود. لذا تدبیر شایسته دولت برای خرید و توزیع زایگان سیب زمینی، اقدام جالبی در پیشگیری از هدر رفت سرمایه های کشور ارزیابی می شود. اما شیوه ناصحیح و تحقیر آمیز «توزیع» مورد انتقاد است که صد البته از «دولت نهم» بیش از این هم انتظار نمی رود! 

     مظلومیت کشاورزی در کشور ما اما داستان غم انگیزی دارد که به مجال فراخی محتاج است تا  سر تا بن آن مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و ابعاد سوء مدیریت در این بخش تشریح گردد. اجمال قصه آن است که هنوز برای مکانیزاسیون، سوق دادن سمت و سوی تولیدات کشاورزی در مسیر نیازهای فوری و اساسی، آبیاری صحیح، آموزش، رفع مشکلات کشاورزان، برنامه ریزی برای فروش و بهره برداری از محصولات و تامین سرمایه در جهت توسعه کشاورزی در مناطق مستعد تاکنون اقدام فراگیر و مهمی صورت نگرفته است. در این داستان همه دولت های بعد از انقلاب مقصرند و نشانه و اهتمامی از سوی دولتمردان در راستای ارتقاء کشاورزی سنتی به کشاورزی مدرن در دولتها مشاهده نشده است. امید است «موضوع سیب زمینی» زنگها را به صدا در آورد و آنان که سودای ریاست جمهوری بر سر دارند، حمایت واقعی و مبتنی بر برنامه از کشاورزی و کشاورزان را نیز در اهداف و برنامه های خود بگنجانند.